خــاک دامنگيـــر

کامران بزرگ نيا     

 



صفحه اصلی
خاک دامنگيــر ( يادداشتها )
فرستادن نظرات
بـــايـــگانــي :

03/01/2002 - 04/01/2002 04/01/2002 - 05/01/2002 05/01/2002 - 06/01/2002 06/01/2002 - 07/01/2002 07/01/2002 - 08/01/2002 09/01/2002 - 10/01/2002 11/01/2002 - 12/01/2002 12/01/2002 - 01/01/2003 01/01/2003 - 02/01/2003 03/01/2003 - 04/01/2003 06/01/2003 - 07/01/2003 07/01/2003 - 08/01/2003 08/01/2003 - 09/01/2003 09/01/2003 - 10/01/2003 10/01/2003 - 11/01/2003 04/01/2006 - 05/01/2006 08/01/2006 - 09/01/2006 03/01/2007 - 04/01/2007 09/01/2009 - 10/01/2009


صدا



[Poweblue by Blogger]

اي خداي ِ خاموشي

اما اي خداي ِ خيابانهاي ِ خالي از هر رهگذر
اي خداي ِ آوازهاي ِ فراموشي و فراموش شده ي ِ شبهاي ِ بلند
شبهاي ِ بلند همه ي ِ فصلها ، همه يِ روياها ، كابوسها
سوسو هم نمي زند ديگر كورسويي
در اين دهليز ِ بي پايان و تاريك ِ فراموشي
خاموش مي شود آدم
مي شود سنگْ سايه اي از :
فراموشي

اما اي خداي ِ خاموشي و فراموشي
اي آوازي كه از دل ِ شب مي آيي

خيابان ِ خالي را مي گيرد و مي آيد
از دهليز هاي ِ تاريك ـ روشن ِ فراموشي مي گذرد خاموش
مي رسد
و مي ايستد
در اين ميدان ِ روشن ِ بي سايه
ميان ِ روشنايي ِ بي هنگام
آونگ مي شود

ــ « پس ، چرا ، نمي افتد ، از دارَش ؟ » ــ

پس چرا نمي افتد از دارَش
اين كه اينهمه روزهاست
كه آويخته
از ريسمان ِ پوسيده ي ِ يادها



صفحه اصلی